قصیدهٔ شمارهٔ ۲۱۸

داری سخنی خوب گوش یا نه؟

کامروز نه هشیاری از شبانه

حکمت نتوانی شنود ازیرا

فتنهٔ غزل نغزی و ترانه

شد پرده میان تو و ان حکمت

آن پرده که بستند بر چغانه

مردم نشده‌ستی چو می‌ندانی

جز خفتن و خور چون ستور لانه