قصیدهٔ شمارهٔ ۱۲ - در مدح سلطان محمدبن سلطان محمود

هر روز مرا عشق نگاری به سر آید

در باز کند ناگه و گستاخ درآید

ور در به دو سه قفل گرانسنگ ببندم

ره جوید و چون مورچه از خاک برآید

ور شب کنم از خانه به جای دگر آیم

او شب کند از خانه به جای دگر آید

جورم ز دل خویشست از عشق چه نالم

عشق ارچه درازست هم آخر به سرآید