قصیدهٔ شمارهٔ ۱۹ - در مدح امیر محمد بن محمود بن ناصرالدین

ای زینهارخوار بدین روزگار

از یار خویشتن که خورد زینهار

یکدل همی‌چرند کنون آهوان

با شیر و با پلنگ به یک مرغزار

وقتیکه چون دو عارض و زلفین تو

در باغ گل همی‌شکفد صد هزار

هر شب همی‌درخشد در گلستان

چون شعله‌های آذر گلهای نار