غزل شمارهٔ ۳۵۴
ز دلت چه داد خواهم که نه داور منی
ز غمت چه شاد باشم که نه غمخور منی
همه عالم آگهی شد که جفاکش توام
نیم از دل تو آگه که وفاگر منی
دلم از میانه گم شد عوضش چه یافتم
که نه حاصلم همین بس که تو دلبر منی
نفسی دریغ داری ز من ای دریغ من
ز تو قانعم به بوئی که سمنبر منی