قصیدهٔ شمارهٔ ۹
چون منی را فلک بیازارد
خردش بیخرد نینگارد؟
هر زمانی چو ریگ تشنهترم
گرچه بر من چو ابر غم بارد
چون بیفسایدم چو مار، غمی
بر دل من چو مار بگمارد
تا تنم خاک محنتی نشود
به دگر محنتیش نسپارد
چون منی را فلک بیازارد
خردش بیخرد نینگارد؟
هر زمانی چو ریگ تشنهترم
گرچه بر من چو ابر غم بارد
چون بیفسایدم چو مار، غمی
بر دل من چو مار بگمارد
تا تنم خاک محنتی نشود
به دگر محنتیش نسپارد