قصیدهٔ شمارهٔ ۳۰ - از این حزین تنگدل بندی

ای ابر گه بگریی و گه خندی

کس داندت چگونه‌ای و چندی؟

گه قطره‌ای ز تو بچکد گاهی

باران شوی چه نادره آوندی

بنداخت بحر آن چه تو برچیدی

بگزید خاک آن چه تو بفکندی

بر کوهی و به گونهٔ دریایی

بر بحری و به شکل دماوندی