غزل شمارهٔ ۳۱۲
این ترک زنگاری کمان از خیل خاقان میرسد
وین مرغ فردوس آشیان از باغ رضوان میرسد
مجنون صاحب درد را لیلی عیادت میکند
فرهاد شورانگیز را شیرین بمهمان میرسد
امروز دیگر ذره را خور مهربانی میکند
وین لحظه گوئی بنده را تشریف سلطان میرسد
آید سوی بین الحزن از مصر بوی پیرهن
جان عزیز من مگر دیگر به کنعان میرسد