غزل شمارهٔ ۳۵۹
خورشید را به سایهٔ شب در نشاندهاند
شب را بپاسبانی اختر نشاندهاند
چیپور را ممالک فغفور دادهاند
مهراج را بمسند خان برنشاندهاند
تا خود چه دیدهاند که چیپال هند را
ترکان بپادشاهی خاور نشاندهاند
همچون مگس بتنگ شکر برنشسته است
خالی که برعقیق چو شکر نشاندهاند