غزل شمارهٔ ۶۷۹
ما حاصل از جهان غم دلبر گرفتهایم
وز جان به جان دوست که دل برگرفتهایم
زین در گرفتهایم بپروانه سوز عشق
چون شمع آتش دل ازین در گرفتهایم
با طلعتت ز چشمهٔ خور دست شستهایم
با پیکر تو ترک دو پیکر گرفتهایم
بر ما مگیر اگر ز پراکندگی شبی
آن زلف مشکبار معنبر گرفتهایم