غزل شمارهٔ ۷۴
این غافلان که جود فراموش کردهاند
آرایش وجود فراموش کردهاند
آه این چه غفلت است که پیران عهد ما
با قد خم سجود فراموش کردهاند
آن نور غیب را که جهان روشن است ازو
از غایت شهود فراموش کردهاند
از ما اثر مجوی که رندان پاکباز
عنقاصفت، نمود فراموش کردهاند