غزل شمارهٔ ۱۵۵

با حلقهٔ ارادت ساغر به گوش کن

یا عاقلانه ترک در میفروش کن

چون می درین دو هفته که محبوس این خمی

سرجوش زندگانی خود صرف جوش کن

بسیار نازک است سخنهای عاشقان

بگذار گوش را و سرانجام هوش کن

چون صبح، در پیالهٔ زرین آفتاب

خونابه‌ای که می‌دهد ایام، نوش کن