بخش ۵ - در آفرینش عالم

شاهد خلوتگه غیب از نخست

بود پی جلوه کمر کرده چست

آینهٔ غیب‌نما پیش داشت

جلوه‌نمائی همه با خویش داشت

ناظر و منظور همو بود و بس !

غیر وی این عرصه نپیمود کس

جمله یکی بود و دوئی هیچ نه

دعوی مائی و توئی هیچ نه