بخش ۹ - در بیان ارادت

ای درین دامگه وهم و خیال

مانده در ربقهٔ عادت مه و سال

حق که منشور سعات داده‌ست

در خلاف آمد عادت داده‌ست

چند سر در ره عادت باشی؟

تارک تاج سعادت باشی؟

کرده‌ای عادت و خو، پردهٔ خویش

باز کن خوی ز خو کردهٔ خویش!