بخش ۲۹ - مناجات

ای رهائی ده هر بیهوشی!

مهر بر لب نه هر خاموشی!

به هوای تو سخن کوشی ما

به تمنای تو خاموشی ما

گر تو در حرف نهی لطف شگرف

لجه‌ای ژرف شود چشمهٔ حرف

بعد توست اصل همه تنگی‌ها

قرب تو مایهٔ یکرنگی‌ها