بخش ۳۱ - ختم کتاب و خاتمهٔ خطاب

دامت آثارک، ای طرفه قلم!

دام دل‌ها زدی از مسک، رقم

نقد عمرست نثار قدمت

نور چشم است سواد رقمت

مرغ جان راست صریر تو صفیر

وز صفیر تو در آفاق نفیر

مرکب گرم عنان می‌رانی

خوی‌چکان قطره‌زنان می‌رانی