غزل ۹

نوبهار و رسم او ناپایدار است ای حکیم!

گلشن طبع تو جاویدان بهار است، ای حکیم!

آن بهاری کاعتدالش ز آفتاب حکمت است

از نسیم مهرگانی برکنار است، ای حکیم!

نوبهار فرخ بلخ و بهارستان گنگ

در بر گلخانهٔ طبع تو خار است، ای حکیم!

نافهٔ چین است مشکین خامه‌ات کآثار وی

مشکبیز و مشکریز و مشکبار است، ای حکیم!