قصیدهٔ ۲۰

ای خامه! دو تا شو و به خط مگذر

وی نامه! دژم شو و ز هم بردر

ای فکر! دگر به هیچ ره مگرای

وی وهم! دگر به هیچ سو مگذر

ای گوش! دگر حدیث کس مشنو

وی دیده! دگر به روی کس منگر

ای دست! عنان مکرمت درکش

وی پای ! طریق مردمی مسپر