شمارهٔ ۴
برون زین جهان یک جهانی خوش است
که این خار و آن گلستانی خوش است
درین خار گل نی و ما اندرو
چو بلبل که در بوستانی خوش است
سوی کوی جانان و جانهای پاک
اگر میروی کاروانی خوش است
تو در شهر تن ماندهای تنگ دل
ز دروازه بیرون جهانی خوش است
برون زین جهان یک جهانی خوش است
که این خار و آن گلستانی خوش است
درین خار گل نی و ما اندرو
چو بلبل که در بوستانی خوش است
سوی کوی جانان و جانهای پاک
اگر میروی کاروانی خوش است
تو در شهر تن ماندهای تنگ دل
ز دروازه بیرون جهانی خوش است