شمارهٔ ۲۶

ایا نموده ز یاقوت درفشان گوهر

به نکته لعل تو می‌بارد از زبان گوهر

ترش نشینی گیرد همه جهان تلخی

سخن بگویی گردد شکرفشان گوهر

دل مرا که به باران فیض تو زنده است

ز مهر تست صدف‌وار در میان گوهر

بهای گوهر وصلت مرا میسر نیست

و گرنه قیمت خود می‌کند بیان گوهر