گزیدهٔ غزل ۵۳۲

باآنکه در شکنجه غم بسته مانده‌ام

هم باز مانده از چو تو باری نمی‌توان

ای ماه نو زحلقه به گوشان بندگیت

مابنده‌ایم حلقه دران گوش در مکن