گزیدهٔ غزل ۵۳۳

چو روی او نگرم جن دهم که حیف بود

چنان جمالی و آنگه به رایگان دیدن

چو دوستان وفادار رخت بر بستند

جهان چگونه توان دید بی وفاداران

دلا بدانکه به تعبیر هم نمی‌ارزد

جهان که صورت خواب است پیش بیداران