گزیدهٔ غزل ۵۴۰

سبزه همان وگل و صحرا همان

باغ همان سایه همان جا همان

گرد چمن شاهد زیبا بسی است

دردل من شاهد زیبا همان

در چمنی هر کس و من بردرش

باغ من آنست و تماشا همان

در چمنی هر کس و من بر درش

باغ من آنست و تماشا همان