میکده
/
رودکی
/
ابیات پراکنده
/
شمارهٔ ۱۷۱
شمارهٔ ۱۷۱
شدم پیر بدین سان و تو هم خود نه جوانی
مرا سینه پر انجوخ و تو چون چفته کمانی