رباعی شمارهٔ ۵۰

آن چهره که هرکه وصف او بشنیدست

بر چهرهٔ آفتاب و مه خندیدست

ماه نو عید دیده‌ام دوش بدو

بر ماه تمام کس مه نو دیدست