رباعی شمارهٔ ۴۳۲

ای شاه گر آنچه می‌توانی نکنی

زین پس بجز از دریغ و آوخ نکنی

اندر رمهٔ خدای گرگ آمد گرگ

هیهات اگر توشان شبانی بکنی