میکده
/
صائب تبریزی
/
تکبیتهای برگزیده
/
تکبیت شمارهٔ ۱۱۲
تکبیت شمارهٔ ۱۱۲
چو برگ، بر سر حاصل نمیتوان لرزید
کجاست سنگ، که دل از ثمر گرفت مرا