میکده
/
صائب تبریزی
/
تکبیتهای برگزیده
/
تکبیت شمارهٔ ۴۲۷
تکبیت شمارهٔ ۴۲۷
چون غنچه این بساط که بر خویش چیدهای
تا میکشی نفس، همه را باد برده است