نشستن موبد در بزم با ویس و رامین و سرود گفتن رامین به حال خود

چو شاه و ویس و رامین هر سه باهم

دگر باره شدند از مهر بی غم

گناه رفته را پوزش ننودند

به پوزش کینه را از دل زدودند

شه شاهان به پیروزی یکی روز

نشسته شاد با ویس دل افروز

بلورین جام را بر کف نهاده

چه روی ویس در وی لعل باده