نامه هفتم اندرگریستن به جدایی و نالیدن به تنهایی

الا ای ابر گرینده به نوروز

بیا گریه ز چشم من بیاموز

اگر چون اشک من باشدت باران

جهان گردد به یک بارانت ویران

همی بارم چنین و شرم دارم

همی خواهم که صد چندین ببارم

بدین غم در خورد چندین وزین بیش

و لیکن مفلسی آید مرا پیش