شمارهٔ ۱۴ هیچ است همه، وسوسهٔ خاطر چند از هیچ بلا، چند شود ظاهر چند تو هیچ بُدی و هیچ خواهی گشتن بر هیچ میانِ این دو هیچ آخر چند