در صفت جان و دل دیدن محبوب گوید

بسوز ای دل اگر تو سوختستی

درونت آتشی افروختستی

بسوز ای دل همه راز نهانی

که خود گفتی و هم خود میندانی

بسوز ای دل که همدردی ندیدی

در این ره همچو خود فردی ندیدی

بسوز ای دل که همراهانت رفتند

در این ره خفته تو ایشان نهفتند