در صفت چارچیز که از چارچیز دیگر میآید
حاصل آید چارچیز از چارچیز
یاد دار از این نکته از من ای عزیز
خامشی را هر که سازد پیشهٔ
در جهان نبود ز کس اندیشهٔ
از سخاوت مرد یابد سروری
شکر نعمت را دهد افزونتری
گر سلامت بایدت خاموش باش
گشت ایمن هر که نیکی کرد فاش