غزل شمارهٔ ۲۳۷
پرده از رویش ای صبا بردار!
وین حجاب از میان ما بردار
به تماشای جان، ز باغ رخش
دامن زلف مشکسا بردار
همرهانیم، در طریق وفا
من به سر میروم، تو پا بردار
چون غبار من اوفتان خیزان
میتوانی مرا دمی بردار
پرده از رویش ای صبا بردار!
وین حجاب از میان ما بردار
به تماشای جان، ز باغ رخش
دامن زلف مشکسا بردار
همرهانیم، در طریق وفا
من به سر میروم، تو پا بردار
چون غبار من اوفتان خیزان
میتوانی مرا دمی بردار