قطعه شمارهٔ ۱۲۲

صاحب عادل کمال الدین حسن

ای تو را مه چاکر و کیوان غلام

همچو گردون گوهر خاص تو پاک

همچو باران فیض انعام تو عام

در جهان مکرمت هستی حسن

هم به خلق و هم به جود و هم به نام

از سعادت چون ظفر میمون لقا

وز معالی چون فلک عالی مقام