قصیدهٔ شمارهٔ ۸ - در مدح سلطان اویس

آن ماه، رو اگر بنماید شبی به ما

در وجه او نهیم دل و جان به رو نما

رویش مه مبارک و مویش لیال قدر

خود قدر آن لیال که داند به غیر ما؟

آن خد دلفریب تو بر قد دلکشت

چون ماه چارده شب، بر خط استوا

بگشا به پرسشم لب لعل و رسان به کام

جان را از آن مفرح یاقوت دلگشاد