بخش ۷ - تابستان

چو بنمودی از برج مه مهر چهر

شدی چرخ را گرم با خاک مهر

شدی زرد رخسار گلگون وی

بدی در رگ کان روان خون وی

اگر ابر ناگه شدی قطره بار

ز تاب تفش قطره گشتی شرار

و گر در هوا برق کردی گذر

چو پروانه‌اش سوختی بال و پر