اشکی چند بر افتراق هندیان

ای هماله ! ای اطک ، ای رود گنگ

زیستن تا کی چنان بی آب و رنگ

پیر مردان از فراست بی نصیب

نوجوانان از محبت بی نصیب

شرق و غرب آزاد و ما نخچیر غیر

خشت ما سرمایهٔ تعمیر غیر

زندگانی بر مراد دیگران

جاودان مرگست ، نی خواب گران