غزل شمارهٔ ۷۲۲

چمن امروز فرش منزل‌کیست

رگ‌گل دود شمع محفل‌کیست

قد پیری اگر نه دشمن ماست

خم این طلاق تیغ قاتل‌کیست

تپش آیینه‌دار حسرت ماست

گل این باغ بال بسمل‌کیست

دل ماگر نه دست جلوهٔ اوست

نفس آخر غبار محمل‌کیست