قصیدهٔ شمارهٔ ۳۳۲ - در ستایش شاهزاده آزاده حسنعلی میرزای شجاع السلطنه فرماید
دوش درآمد از درم آن مه برج دلبری
سود بر آسمان سرم از در ذرّهپروری
از دوکمندگیسوان وز دوکمان ابروان
بسته دو دست جاودان داده بهچرخ چنبری
گر به دو زلفکان او شاه طغان نظرکند
همچو کبوتران زند بر در او کبوتری
سینهٔصاف چونسمنعارضتر چو یاسمن
مقصد شیخ و برهمن رشک بتان آزری