غزل شمارهٔ ۱۷۵۵

در طریقت دو صد کمین دارم

لیک صد چشم خرده بین دارم

این نشان‌ها که بر رخم پیداست

دانک از شاه همنشین دارم

آن یکی گنج کز جهان بیش است

در دل و جان خود دفین دارم

ظلمت شک جای من بادا

گر از آن رو سر یقین دارم