غزل شمارهٔ ۲۶۶۵
گر ازگوهر کمر سازی وگر دستار زرپیچی
دمی بیکشمکشگردیکه زیر خاک سرپیچی
نفس خونگشت و تسکین حبابی هم نشد حاصل
چو گرداب اینقدر تا چند در فکر گهر پیچی
ز حیرت پای درگل ماندهای، تحریک مژگانی
نگاه بینیازی تا بهکی در چشم تر پیچی
به خط عنبرین در هالهگیری ماه تابان را
ز گیسو سنبل شاداب برگلبرگ تر پیچی