غزل شمارهٔ ۷۳۴

می محبت او نوش کن که نوشت باد

بیا و خدمت او نوش کن که نوشت باد

شراب پاک هلال است و ساقی سرمست

زلال نعمت او نوش کن که نوشت باد

همیشه رحمت او آبرو دهد ما را

ز آب رحمت او نوش کن که نوشت باد

چو جای جام و صراحی بیا به میخانه

به قدر همت او نوش کن که نوشت باد