غزل شمارهٔ ۸۰۲

سلطان که بود گدای سید

عالم چو بود فدای سید

ما جام جهان نمای اوئیم

او جام جهان نمای سید

داریم هوا و خوش هوائی

آنگه چو هوا هوای سید

جائی که بقای اوست جاوید

باقی بود از بقای سید