میکده
/
شاه نعمتالله ولی
/
مفردات
/
شمارهٔ ۱۳۲
شمارهٔ ۱۳۲
دهن و چشم و لبت هر سه به هم خوب افتاد
راستی خوبی تو جمله به وجه افتاده است