غزل شمارهٔ ۷۲
من با تو یکدلم، سخن و قول من یکیست
اینست قول من که شنیدی سخن یکیست
بگداختم، چنان که اگر سر برم به جیب
کس پی نمیبرد که درین پیرهن یکیست
خواهم به صد هزار زبان وصف او کنم
لیکن مقصرم، که زبان در دهن یکیست
ماه مرا به زهرهجبینان چه نسبتست؟
ایشان چو انجمند و ماه انجمن یکیست