غزل شمارهٔ ۱۰۳
شمع، دوش از نالهٔ من گریهٔ بسیار کرد
غالباً سوز دل من در دل او کار کرد
حال دل میداند آن شوخ و تغافل میکند
این سزای آن که سر عشق را اظهار کرد
نالهٔ من این همه زان ماه خوشرفتار نیست
هرچه با من کرد دور چرخ کجرفتار کرد
عاشقان زین پیش دایم عزتی میداشتند
محنت عشقش عزیزان جهان را خوار کرد