غزل شمارهٔ ۱۶۴
هر دم از چشم تو دل را نظری میباید
صد نظر دید و هنوزش دگری میباید
آن قدر سرکشی و ناز که باید، داری
شیوهٔ مهر و وفا هم قدری میباید
هر چه در عالم خوبیست از آن خوبتری
نتوان گفت کزان خوبتری میباید
به امید نظری در گذرت خاک شدیم
از تو بر ما نظری و گذری میباید