پُل ِ الله‌وردی‌خان

به فروز و یحیی هدی

و به یادِ عزیزی که چه تلخ پایمردی کرد

بادها، ابرِ عبیرآمیز را

ابر، باران‌های حاصلخیز را...

اژدهایی خفته را مانَد

به روی رودِ پیچان

پُل: