کاش!

پهن‌دشتی است این‌جهان و در آن

از حوادث هزار شیب و فراز

آدمی رهروی است آبله‌پا

عمر کوتاه و آرزوش دراز

گلشن آرزوش باغ دلی است

که گلش سیلی خزان نخورَد

بار و بندی ز این و آن نبود