مادر، مرا ببخش!

مادر، مرا ببخش!

می‌خواستم به باغ تو، نخل امید من

سبز و بلند و شنگ و شکوفا شود، نشد!

هر شاخه،

هر ستاخ –

پُر برگ‌و‌بار و خرّم و زیبا شود، نشد!

هر برگ گل به شاخ:

تصویر جلوه‌پرور فردا شود، نشد!